Τι συμβαίνει όταν μια ζωή που μοιάζει τακτοποιημένη παύει, μέσα σε μία νύχτα, να είναι αυτή που ξέραμε; Η Μαίρη, η ηρωίδα της παράστασης «Καλύτερα να σου βγει το μάτι», βρίσκεται μπροστά σε ένα μεγάλο λάθος και, μαζί του, σε όλα όσα μέχρι εκείνη τη στιγμή την κρατούσαν στη θέση της: την ενοχή, τις τύψεις, το «τι θα πει ο κόσμος», αλλά και την ντροπή.
Η Κέλυ Βεκρή πρωταγωνιστεί στη νέα παράσταση της ομάδας loopes, που κάνει πρεμιέρα την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου στο Studio Μαυρομιχάλη. Το κείμενο και τη σκηνοθεσία υπογράφει η Χριστίνα Μπαρίτα, ενώ στη σκηνή βρίσκονται μαζί με τη Βεκρή η Νόνη Ζαννή και ο Αντώνης Καραστεργίου.
Ο τίτλος «Καλύτερα να σου βγει το μάτι» παραπέμπει σε μια φράση που όλοι έχουμε ακούσει, όμως για την Κέλυ Βεκρή κρύβει πολύ περισσότερα από μια λαϊκή έκφραση. Κουβαλά, όπως λέει, όλο το βάρος του «τι θα πει ο κόσμος», μιας σκέψης που μας ακολουθεί από παιδιά και, ειδικά για τις γυναίκες, συχνά φτάνει μέχρι την ενηλικίωση. Το «καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα» συνδέεται με την ενοχή και τις τύψεις που μαθαίνουμε να κουβαλάμε, ακόμη κι όταν αυτές στέκονται εμπόδιο στην προσωπική μας ελευθερία.
Η Μαίρη έχει κάνει «τη μεγάλη μαλακία». Και το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς εκεί: στο πώς μπορείς να σταθείς απέναντι σε έναν άνθρωπο που έχει κάνει ένα σοβαρό λάθος χωρίς να τον καταδικάσεις. Η Βεκρή αναγνωρίζει ότι αυτός ο κίνδυνος υπάρχει πάντα όταν γράφεις ή υποδύεσαι έναν χαρακτήρα. Ταυτόχρονα, θεωρεί πως είναι μια διαδικασία που αξίζει να περάσεις, γιατί σε μαθαίνει να «συγχωρείς» τις «μαλακίες» και όλα όσα συνηθίζουμε να χαρακτηρίζουμε ως λάθος επιλογές. Και αυτή η συγχώρεση, λέει, μπορεί να είναι απελευθερωτική και λυτρωτική τόσο για την ηρωίδα όσο και για την ίδια.
Η Μαίρη βρίσκεται σε ένα σημείο όπου κάτι πρέπει να αλλάξει. Η Βεκρή παρατηρεί πως, όταν είμαστε για μεγάλο διάστημα μέσα σε μια κατάσταση, πολλές φορές δυσκολευόμαστε να βρούμε μόνοι μας την έξοδο. Χρειάζεται να χτυπήσει ένα καμπανάκι. Μπορεί να είναι ένα podcast που θα ακούσουμε, μια συζήτηση με μια φίλη, ένα βιβλίο που θα διαβάσουμε. Κάτι που θα μας κάνει να δούμε διαφορετικά αυτό που μέχρι τότε θεωρούσαμε δεδομένο.
Στην περίπτωση της Μαίρης, αυτό το καμπανάκι είναι η άφιξη της αδερφής της στο σπίτι. Ξαφνικά, η Μαίρη δεν αισθάνεται μόνη. Και αυτή η παρουσία γίνεται η αφορμή για να αρχίσει να βλέπει διαφορετικά τη ζωή της. «Η βοήθεια πάντα υπάρχει αρκεί εσύ να την αναζητήσεις», λέει η Κέλυ Βεκρή. Υπάρχει, όμως, κάτι που συχνά μας εμποδίζει να κάνουμε ακριβώς αυτό. «Ο μεγαλύτερος εχθρός της ελευθερίας είναι η ντροπή».
Η αλλαγή που καλείται να κάνει η Μαίρη δεν είναι εύκολη. Βρίσκεται μπροστά σε μια επιλογή που μοιάζει ακραία: η ζωή της είτε θα τελειώσει είτε θα αλλάξει για πάντα. Για τη Βεκρή, οι μεγάλες αλλαγές έχουν αυτή την αντίφαση. Στην αρχή τρομάζουν, γιατί σημαίνουν ότι αφήνουμε πίσω μας κάτι γνώριμο. Όταν όμως τελικά τις τολμάμε, μπορούν να οδηγήσουν σε ένα αίσθημα απελευθέρωσης.
Η ίδια συνδέει τη διαδρομή της Μαίρης με την αρχαία τραγωδία και την έννοια του «ελέους» που περιγράφει ο Αριστοτέλης: ο θεατής αισθάνεται συμπόνια και λύπηση για τον ήρωα και μέσα από αυτή τη διαδρομή οδηγείται στην κάθαρση, στην ψυχική λύτρωση. «Το ίδιο νιώθω κι εγώ για τη Μαίρη», λέει. Και ίσως αυτό είναι που της επιτρέπει να βρίσκεται τόσο κοντά σε μια ηρωίδα που θα μπορούσε εύκολα να κριθεί για τις επιλογές της.
Αν υπάρχει, πάντως, κάτι συγκεκριμένο που θα ήθελε να πάρει μαζί της μια γυναίκα φεύγοντας από την παράσταση, η απάντηση της Βεκρή είναι απλή. Παρότι παραδέχεται ότι θα ήθελε να πει πολλά, τελικά επιλέγει ένα μόνο πράγμα: «Να πάψει να ντρέπεται».
Η σχέση της με τη Μαίρη χτίστηκε μέσα από τη συνεργασία της με τη Χριστίνα Μπαρίτα. Η σκηνοθέτιδα είχε δημιουργήσει από την αρχή έναν απόλυτα δομημένο χαρακτήρα, κάτι που βοήθησε την ηθοποιό να μπει στην ψυχοσύνθεσή του. Οι δυο τους μίλησαν αμέτρητες φορές για τη Μαίρη και τις πλευρές της, όμως για τη Βεκρή το πιο σημαντικό στοιχείο της συνεργασίας τους ήταν άλλο: η Μπαρίτα κατάφερε να την κάνει να αγαπήσει κομμάτια του ρόλου που στην αρχή φοβόταν.
Η «Καλύτερα να σου βγει το μάτι» ξεκινά από μια γυναίκα που έχει κάνει ένα μεγάλο λάθος και τοποθετεί την ιστορία της μέσα σε ένα περιβάλλον που μοιάζει ιδανικό, χρωματιστό και τακτοποιημένο. Όμως κάτω από αυτή την εικόνα υπάρχουν όλα εκείνα που η Μαίρη προσπαθεί να κρύψει. Η ενοχή, η μοναξιά, ο φόβος της κρίσης και κυρίως η ντροπή. Μέχρι τη στιγμή που έρχεται το «ως εδώ» και μαζί του η ανάγκη να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να ζει όπως πρέπει ή αν θα διεκδικήσει, επιτέλους, τη δική της ζωή.
«Καλύτερα να σου βγει το μάτι»
«Καλύτερα να σου βγει το μάτι» είναι ένας αρκετά προκλητικός τίτλος. Τι κρύβεται πίσω από αυτόν;
Ο τίτλος κουβαλάει πάνω του όλη τη βαρύτητα του ” τι θα πει ο κόσμος” . Μια φράση που μας ακολουθεί απ’ τη παιδική μας ηλικία μέχρι την ενηλικίωση μας, ειδικά εμάς τις γυναίκες. Το “καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα” έχει όλο το βάρος της ενοχής και των τύψεων που φέρουμε και μας εμποδίζει απ’ την πραγματική ελευθερία.
«Καλύτερα να σου βγει το μάτι» -Νόνη Ζαννή – Κέλυ Βεκρή
Η Μαίρη έχει κάνει «τη μεγάλη μαλακία». Πόσο δύσκολο είναι να γράψεις μια ηρωίδα που έχει κάνει ένα μεγάλο λάθος χωρίς να την κρίνεις;
Πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να κρίνεις τις πράξεις του ήρωα ή της ηρωίδας σου. Και είναι μια διαδικασία που έχει ενδιαφέρον να την περάσεις γιατί μαθαίνεις να “συγχωρείς” τις ” μαλακίες” και αυτά που λέμε εμείς λάθος επιλογές και είναι αρκετά απελευθερωτικό και λυτρωτικό για την ηρωίδα σου, αλλά και για εσένα την ίδια.
«Καλύτερα να σου βγει το μάτι» – Κέλυ Βεκρή – Αντώνης Καραστεργίου
Υπάρχει ένα σημείο στη ζωή μας που λέμε «ως εδώ»; Τι ήταν αυτό που σε ενδιέφερε να εξερευνήσεις μέσα από αυτή τη στιγμή της Μαίρης;
Συνήθως όταν βρισκόμαστε μέσα σε μια κατάσταση δυσκολευόμαστε αρκετά να βγούμε απ’ αυτήν μέχρι να χτυπήσει ένα καμπανάκι που μας λέει ” ως εδώ!” . Αυτό το καμπανάκι μπορεί να είναι ένας εξωγενής παράγοντας. Ένα podcast που θα ακούσεις, μια συζήτηση με μια φίλη,ένα βιβλίο που θα διαβάσεις. Στην περίπτωση της Μαίρης ήταν η άφιξη της αδερφής της στο σπίτι της. Και αυτό γιατί ξαφνικά έπαψε να νιώθει μόνη. Η βοήθεια πάντα υπάρχει αρκεί εσύ να την αναζητήσεις. Ο μεγαλύτερος εχθρός της ελευθερίας είναι η ντροπή.
Η Μαίρη βρίσκεται μπροστά σε μια επιλογή: η ζωή της είτε θα τελειώσει είτε θα αλλάξει για πάντα. Πόσο τρομακτική αλλά και απελευθερωτική μπορεί να είναι μια μεγάλη αλλαγή;
Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι στην αρχαία τραγωδία ο θεατής πρέπει να νιώσει” έλεος” για τον ήρωα που σημαίνει συμπόνια και λύπηση με σκοπό να οδηγηθεί στο τέλος στη κάθαρση, δηλαδή στη ψυχική λύτρωση. Το ίδιο νιώθω κι εγώ για τη Μαίρη. Οι μεγάλες αλλαγές φαίνονται τρομακτικές στην αρχή αλλά όταν καταφέρεις να τις κάνεις νιώθεις απελευθέρωση.
Τι θα ήθελες να πάρει μαζί της μια γυναίκα που θα δει την παράσταση; Μια σκέψη, ένα συναίσθημα, μια ερώτηση.
Δύσκολη ερώτηση! Θέλω να πω τόσα πολλά άλλα νομίζω θα αρκεστώ σε ένα και μόνο: να πάψει να ντρέπεται!
Και μια πιο προσωπική ερώτηση: χρειάστηκε να πεις στη σκηνοθέτιδα τη Χριστίνα να αλλάξει κάτι στον ρόλο σου;
Η Χριστίνα είχε φτιάξει εξαρχής έναν απόλυτα δομημένο χαρακτήρα και αυτό με βοήθησε πολύ να μπω στη ψυχοσύνθεση του. Εννοείται κάναμε αμέτρητες συζητήσεις σχετικά με τη Μαίρη αλλά το σπουδαιότερο για εμένα είναι ότι η Χριστίνα με έκανε να αγαπήσω πτυχές του ρόλου μου που αρχικά φοβόμουν.
Πληροφορίες:
Studio Μαυρομιχάλη
Μαυρομιχάλη 134, Αθήνα
Από Τετάρτη 7 Οκτωβρίου
Κάθε Τετάρτη & Πέμπτη στις 21:00
[Τετάρτη 4 & Πέμπτη 5 Νοεμβρίου στις 19:00 & στις 21:00]
Έως τις 5 Νοεμβρίου
Διάρκεια: 80’
