Naomi Ackie: To DCU θέλει να κερδίσει ξανά το κοινό με τη σκοτεινή ιστορία του Clayface

Η συμπρωταγωνίστρια της νέας ταινίας της DC εξηγεί στο Newsbomb γιατί το Clayface θα μας κάνει να μιλάμε για το DC Universe για τους σωστούς λόγους

Ας είμαστε ειλικρινείς, το καινούργιο κινηματογραφικό σύμπαν της DC έχει πολλή δουλειά μπροστά του, αν θέλει να κερδίσει ξανά την εμπιστοσύνη ενός κοινού που έχει μάθει να αντιμετωπίζει κάθε νέα ανακοίνωση με καχυποψία παρά με υπέρμετρο ενθουσιασμό. Μετά το Superman και τις προσδοκίες που δεν κατάφερε να εκπληρώσει, αλλά και το Supergirl, το οποίο έχει δεχτεί αρνητική κριτική, το Clayface έρχεται με μια διαφορετική προσέγγιση, αφήνοντας για λίγο στην άκρη τη γνώριμη συνταγή των υπερηρώων και στρέφεται προς τον τρόμο.

Η ταινία του James Watkins, με πρωταγωνιστή τον Tom Rhys Harries στον ρόλο του Matt Hagen, αφηγείται μια ιστορία που ακουμπά στον σωματικό τρόμο, την επιστημονική εμμονή και την ανθρώπινη ανάγκη για αναγνώριση. Ο Hagen είναι ένας ηθοποιός του Χόλιγουντ του οποίου η ζωή παίρνει μια σκοτεινή τροπή, όταν κακοποιοί του καταστρέφουν το πρόσωπο, αλλά στην προσπάθειά του να επιστρέψει στην παλιά του μορφή μέσω μιας αμφιλεγόμενης επιστημονικής διαδικασίας, μετατρέπεται σε κάτι που δεν μπορεί πλέον να ελέγξει. Τον Clayface, έναν από τους μεγαλύτερους εχθρούς του Batman, τον οποίο δεν είχαμε την ευκαιρία να δούμε μέχρι στιγμής στη μεγάλη οθόνη.

Αυτό θα αλλάξει στις 22 Οκτωβρίου.

Στο πλευρό του Tom Rhys Harries βρίσκεται η Naomi Ackie, ως Dr. Caitlyn Corr, μια επιστήμονας που παλεύει να σώσει την καριέρα της μέσω της έρευνάς της στη νανοτεχνολογία, ωστόσο, όταν ο Matt θα ζητήσει τη βοήθειά της, εκείνη βρίσκεται μπροστά σε μια ευκαιρία που μοιάζει υπερβολικά καλή για να την αγνοήσει. Ακόμη κι αν γνωρίζει πως ξεπερνά τα όρια της ιατρικής δεοντολογίας, η φιλοδοξία της αποδεικνύεται ισχυρότερη από την κρίση της.

Η Ackie δεν αντιμετωπίζει, πάντως, την Caitlyn ως μια ακόμη επιστήμονα που παίζει με δυνάμεις τις οποίες δεν καταλαβαίνει. Βλέπει δύο ανθρώπους που διψούν για αναγνώριση, μια σχέση που περιπλέκει τα πάντα και μια τραγωδία η οποία, σε αρκετά σημεία, θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί. Κι αυτό είναι που κάνει το Clayface ενδιαφέρον. Μένει να φανεί αν το DCU μπορεί να παραδώσει ένα θρίλερ αντάξιο της σκοτεινής του υπόσχεσης.

Προς το παρόν, η Naomi Ackie μάς δίνει μια πρώτη εικόνα για τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από το πείραμα στη συνέντευξη που μας έδωσε.

-Πώς θα περιγράφατε τη Dr. Caitlyn Corr;

Η Caitlyn είναι επιστήμονας. Εργάζεται εδώ και καιρό μόνη της πάνω στη νανοτεχνολογία, αλλά πλέον δεν έχει την υποστήριξη των χρηματοδοτών της. Προσπαθεί να πετύχει ιατρικές ανακαλύψεις χωρίς βοήθεια, ενώ βρίσκεται στα πρόθυρα της οικονομικής και επαγγελματικής καταστροφής. Τότε εμφανίζεται στη ζωή της ένας ηθοποιός του Χόλιγουντ που χρειάζεται τη βοήθειά της.

Παρότι γνωρίζει ότι αυτό που κάνει είναι αντιδεοντολογικό, έχει τόσο μεγάλη εμμονή με τις επιστημονικές της φιλοδοξίες, ώστε η δική της ανάγκη να πετύχει αντικατοπτρίζει την απελπισία του Matt. Έτσι, ξεκινούν μαζί μια επιταχυνόμενη εκδοχή των πειραμάτων που εκείνη πραγματοποιούσε μέχρι τότε, αλλά τα πράγματα δεν εξελίσσονται καλά.

Αυτό που βρήκα πραγματικά ενδιαφέρον και στους δύο χαρακτήρες είναι ότι προέρχονται από παρόμοιο περιβάλλον. Διψούν για αναγνώριση, θέλουν να τους προσέξουν, να κάνουν κάτι που θα έχει πραγματικό αντίκτυπο. Για την Caitlyn, αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Είναι δελεαστικό να εμφανίζεται κάποιος και να σου λέει: «Σε χρειάζομαι, πιστεύω ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και είμαι διατεθειμένος να κάνω τα πάντα». Κι εκείνη απαντά: «Εντάξει, ας το δοκιμάσουμε».

Υπάρχει κάτι από την εικόνα της τρελής επιστήμονα στην Caitlyn. Η ομοιότητα των χαρακτήρων τους και η απελπισμένη ανάγκη τους να τους δουν και να τους αναγνωρίσουν είναι τελικά αυτά που επιτρέπουν στη φιλοδοξία να κυριαρχήσει.

-Τα συναισθήματά της για τον Matt παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στις αποφάσεις της;

Τελικά, και οι δύο χάνουν σε μεγάλο βαθμό τον έλεγχο. Αυτό συμβαίνει με το ίδιο το πείραμα, με τα αισθήματα της Caitlyn για τον Matt, τα οποία αρχίζουν να υπερισχύουν της σχέσης της με τον John, αλλά και με τον τρόπο που ο Matt αντιδρά στις αδικίες που έχει βιώσει.

Αυτό είναι το ζήτημα με το τραύμα. Μπορεί να εμφανιστεί ξανά στη ζωή σου με τρόπους που δεν περιμένεις και να σαμποτάρει τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις τον κόσμο.

Πιστεύω ότι αυτό που κάνει μια τραγωδία πραγματικά τραγική είναι το γεγονός ότι ορισμένα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Υπάρχουν πολλές στιγμές στην ιστορία όπου σκέφτεσαι: «Αν είχε κάνει μια διαφορετική επιλογή. Αν εκείνη είχε αποφασίσει διαφορετικά».

Αν μάθεις να διαχειρίζεσαι το τραύμα σου, να αναγνωρίζεις και να αποδέχεσαι τα συναισθήματά σου και να κατανοείς καλύτερα τον εαυτό σου, ίσως ακόμη και μέσα από τη θεραπεία, τα πράγματα θα μπορούσαν να εξελιχθούν διαφορετικά. Ο Matt, όμως, δεν το κάνει.

-Τι προσφέρει το στοιχείο του τρόμου στο νεοσύστατο DC Universe;

Νομίζω ότι ο τρόμος μπορεί να παίξει τεράστιο ρόλο στο σύμπαν της DC, ιδιαίτερα στην Gotham City που είναι η πόλη του Batman. Ταιριάζει απόλυτα σε αυτόν τον σκοτεινό κόσμο.

Προσφέρει στο κοινό μια διαφορετική οπτική πάνω σε ιστορίες που ήδη γνωρίζουμε ή σε χαρακτήρες με τους οποίους μπορεί να μην είμαστε τόσο εξοικειωμένοι, όπως ο Clayface.

Και για να είμαι ειλικρινής, αγαπώ τον τρόμο. Μου αρέσει να παρακολουθώ ταινίες του είδους και λατρεύω να συμμετέχω σε αυτές. Το Clayface ήταν ένας εξαιρετικά ενδιαφέρον τρόπος για να μπω σε αυτόν τον κόσμο, γιατί ο τρόμος είναι ένα είδος προς το οποίο στρέφομαι τόσο ως ηθοποιός όσο και ως θεατής.

-Πώς καταφέρνει ο σκηνοθέτης, James Watkins να μεταδώσει τον τρόμο σε μια ταινία που βασίζεται σε κόμικς;

Νομίζω ότι η εύρεση του σωστού τόνου είναι κάτι στο οποίο ο James είναι εξαιρετικός. Θέλεις να βρίσκεσαι στην ίδια συχνότητα με τον σκηνοθέτη σου, να καταλαβαίνετε ο ένας τον ρυθμό και τη γλώσσα του άλλου. Αυτό ισχύει για όλους όσοι βρίσκονται στο πλατό, από το καστ μέχρι το συνεργείο, αλλά και για τον ρυθμό των ίδιων των σκηνών.

Πού υπάρχει χώρος για μια ανάσα; Πού χρειάζεται σκοτάδι; Πού πρέπει να επικρατήσει μια πιο μελαγχολική ατμόσφαιρα; Πόσα μπορούμε να χωρέσουμε σε κάθε σκηνή, ώστε το κοινό να γνωρίσει καλύτερα τους χαρακτήρες και να ενδιαφερθεί γι’ αυτούς όσο ενδιαφερόμαστε κι εμείς;

Όσο προχωρούν τα γυρίσματα, αποκτάς όλο και καλύτερη αίσθηση του τόνου της ταινίας. Φτάνεις σε ένα σημείο όπου δεν χρειάζεται πλέον να το σκέφτεσαι τόσο πολύ.

Αυτό ξεκινά από τη σκηνοθεσία του James και από το γεγονός ότι είναι ένας εξαιρετικός επικεφαλής. Είναι επίσης πολύ ανοιχτός στη συνεργασία και στις προτάσεις. Έχει χιούμορ, κάτι που βοηθάει πολύ. Υπάρχουν στιγμές που χρειάζεται απλώς να θυμάσαι ότι κάνουμε μια ταινία.

Το να έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο με τον οποίο μπορείς να αισθάνεσαι άνετα είναι καθοριστικό. Μεγάλο μέρος αυτής της δουλειάς έχει να κάνει με το πώς νιώθεις με τους ανθρώπους γύρω σου, ειδικά με εκείνον που ακούς περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον. Tον σκηνοθέτη.

-Πώς είναι να συμμετέχετε σε μια ταινία τρόμου που ανήκει στο DC Universe, υπό την καθοδήγηση των James Gunn και Peter Safran;

Είναι απίστευτο. Ήθελα να παίξω σε μια ταινία βασισμένη σε κόμικς από τότε που ήμουν περίπου 11 ετών! Ενθουσιάστηκα όταν έμαθα ότι οι δυο τους θα βρίσκονταν στο τιμόνι αυτού του νέου σύμπαντος. Η δουλειά τους μιλάει από μόνη της. Είναι εξαιρετικοί δημιουργοί και έχω παρακολουθήσει πάρα πολλές ταινίες με υπερήρωες.

Αυτό που βρίσκω ιδιαίτερα συναρπαστικό είναι η ιδέα ενός κινηματογραφικού σύμπαντος στο οποίο οι σκηνοθέτες έχουν τη δυνατότητα να δημιουργούν τις δικές τους ιστορίες. Όταν τους δίνεις την ελευθερία να αφηγηθούν διαφορετικές ιστορίες μέσα στον κόσμο της DC, μπορείς να αποκτήσεις μια τεράστια ποικιλία αφηγήσεων που εξακολουθούν να ανήκουν στο ίδιο σύμπαν.

Αυτό είναι συναρπαστικό για το κοινό, αλλά προσφέρει και πραγματική δημιουργική ελευθερία στους cinematographers.

Η ταινία Clayface κάνει πρεμιέρα στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες στις 22 Οκτωβρίου 2026, από την Tanweer.

Πηγή