Αν η δεκαετία του 1980 χωρούσε σε μερικές λέξεις, εκείνες θα μπορούσαν να είναι: Ευρωμπάσκετ, Πορείες, διεκδικήσεις, σεισμός και, φυσικά, Ανδρέας Παπανδρέου. Σε ένα μιούζικαλ, που προέκυψε μέσα από το πρόγραμμα των Εκπαιδευτικών και Κοινωνικών Δράσεων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής για άτομα 65 ετών και άνω, μία σειρά από τραγούδια που σημάδεψαν τη δεκαετία, σε συνδυασμό με αφηγήσεις των συμμετεχόντων, έρχονται να την περιγράψουν και να τη σκιαγραφήσουν.
Ένας «αγιάτρευτος έρωτας» για όσους την έζησαν και ένα «ραντεβού με την ιστορία», για όσους παρακολουθήσουν την παράσταση μουσικού θεάτρου «Έρωτά μου αγιάτρευτε: ένα ραντεβού με την ιστορία», στις 6 και 7 Ιουνίου 2026, στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ.
«Μία δεκαετία που αγαπάμε να μισούμε»
«Η δεκαετία του ’80 ήταν μια περίοδος αντιφατική, που ξεκίνησε με τις μεγαλύτερες ελπίδες και τελείωσε με τις μεγαλύτερες διαψεύσεις τους. Είναι, επίσης, μια δεκαετία που αγαπάμε να μισούμε και να κακολογούμε -αλλά και να την αναπολούμε, κυρίως για τις υπερβολές και τις υπερβάσεις της», ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Αλέξανδρος Ευκλείδης, ο οποίος συνέλαβε την ιδέα του θέματος του φετινού προγράμματος και σκηνοθετεί την βιωματική αυτή παράσταση.
«Θελήσαμε να προκαλέσουμε τους συμμετέχοντες και τις συμμετέχουσες στο ετήσιο αυτό εργαστήριο να θυμηθούν λιγότερο τον “παλιό καλό καιρό” και περισσότερο μια εποχή στην οποία ήταν νεώτεροι, αλλά ζούσαν ήδη τη ζωή τους. Ήταν νέοι, αλλά είχαν ήδη πάρει τη ζωή στα χέρια τους. Ο έρωτας και η πολιτική ήταν τα πεδία στα οποία είχα επενδύσει περισσότερο από την αρχή της διαδρομής, καθώς αυτά μου φαίνεται πως χαρακτήριζαν τη δεκαετία του ’80. Κι έτσι, ψάξαμε να βρούμε στη μνήμη της δεκαετίας αυτής τι την έκανε “έρωτα αγιάτρευτο” και τι “καημό μεγάλο”», πρόσθεσε.
Όπως περιέγραψε ο κ. Ευκλείδης, στις συναντήσεις το ζητούμενο ήταν μία… ευχάριστη ατμόσφαιρα. «Προσπαθούσαμε να περνάμε όσο καλύτερα μπορούσαμε, να τραγουδάμε, να χορεύουμε και να λέμε ιστορίες», ανέφερε. Σταδιακά, προέκυψαν κάποιες θεματικές, κάποιες ιδέες, κάποιες εικόνες και χειρονομίες που συνέδεαν τους συμμετέχοντες με το παρελθόν στο πλαίσιο της δεκαετίας του ’80, υλικά που επελέγησαν να αποτελέσουν μέρος της παράστασης.
Για τον ίδιο, οι οκτώ μήνες που διήρκεσε το πρόγραμμα έφερε ένα «διαρκές κύμα θετικής ενέργειας». «Σπάνια στον χώρο των παραστατικών τεχνών έχουμε την ευκαιρία να δουλεύουμε με ανθρώπους που χαίρονται τη διαδικασία σε τόσο μεγάλο βαθμό», είπε χαρακτηριστικά.
«Μία ευκαιρία να θυμηθούμε πώς είναι να ονειρεύεσαι»
Η κυρία Ευαγγελία Κιαγιά βρέθηκε στις εργασίες των προγραμμάτων της ΕΛΣ για τους άνω των 65 ετών τον περασμένο Οκτώβριο και βίωσε μία «πρωτόγνωρη εμπειρία», όπως εκμυστηρεύτηκε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, σε μία ανάπαυλα μίας από τις τελευταίες πρόβες πριν από τις δύο παραστάσεις.
Ως «πρωτοετής» έμαθε πολλά. Πέραν του χορού και του τραγουδιού, το πρόγραμμα αποτέλεσε αφορμή για πιο εσωτερικές διεργασίες, μέσα από την αναζήτηση του παρελθόντος. Αν και για την ίδια η δεκαετία του ’80 ήταν πολύ δυσάρεστη σε προσωπικό επίπεδο, σε επαγγελματικό επίπεδο αποτέλεσε μία περίοδο ανέλιξης.
«Γενικά, όμως, θεωρώ ότι ήταν μια δεκαετία χαράς και ονείρων. Ονειρευόμασταν, πιστεύαμε. Πιστεύαμε στο μαζί», είπε χαρακτηριστικά. «Σήμερα, έχουν γκρεμιστεί όλα αυτά και παντού υπάρχει μια απογοήτευση. Με αυτό το πρόγραμμα και την παράσταση, έχουμε μια ευκαιρία να θυμηθούμε πώς είναι να ονειρεύεσαι», κατέληξε.
Λίγα βήματα πιο πέρα, ξεκουράζεται και η κυρία Καίτη Γιουβάννου, από τους παλαιότερους των συμμετεχόντων στα προγράμματα των Εκπαιδευτικών και Κοινωνικών Δράσεων της ΕΛΣ. «Παρακολουθώ τα προγράμματα ανελλιπώς», είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «γιατί είναι ωραία, έχουμε χαρά και, είναι συγκινητικό, έχουμε δέσει σαν ομάδα με τους… συναδέλφους».
Όπως υπογράμμισε, το φετινό πρόγραμμα αποτέλεσε μία έκπληξη και μία έκρηξη: «Έκπληξη, γιατί δεν περιμέναμε να γίνει όλο αυτό το πράγμα, με την παράσταση και έκρηξη, από όλη αυτή τη μουσική, τη χαρά, το χιούμορ. Ήταν πολύ διαφορετική από άλλες χρονιές η εμπειρία».
Για τη δεκαετία του ’80, ξεχώρισε «την ξενοιασιά που υπήρχε στην ατμόσφαιρα», αλλά, όπως είπε, αυτό είναι και χαρακτηριστικό της ηλικίας που είχε τότε, καθώς «όταν είσαι νέος, αλλιώς βλέπεις τα πράγματα».
«Όλα τα χρόνια είναι ωραία, όταν τα ζεις. Η κάθε εποχή έχει τα δικά της καλά. Τη δεκαετία του 1980 την αναβιώνουμε με μία νοσταλγία, αλλά αν με ρωτάτε, δεν θα ήθελα να γυρίσω πίσω. Υπάρχουν άλλες δυσκολίες τώρα, άλλες τότε. Εδώ παρουσιάζουμε τη χαρά που μας έχει μείνει από εκείνα τα χρόνια. Δε βάζουμε τη θλίψη μας. Αυτή περιμένει ούτως ή άλλως σε μία γωνία», κατέληξε.
Όσο για την αγαπημένη της ατάκα από την παράσταση; «Έρωτα μου αγιάτρευτε!».
Περισσότερες πληροφορίες
Η παράσταση μουσικού θεάτρου «Έρωτά μου αγιάτρευτε: ένα ραντεβού με την ιστορία» θα παρουσιαστεί το Σάββατο και την Κυριακή, 6 και 7 Ιουνίου 2026, στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ. Τη μουσική διεύθυνση υπογράφει η Κική Κέρζελη, ενώ τη σύλληψη και τη σκηνοθεσία ο Αλέξανδρος Ευκλείδης, ο οποίος συνυπογράφει τη δραματουργία με την Ίριδα Νικολάου, υπεύθυνη επίσης για την κίνηση και τη χορογραφία. Το σκηνικό και τα κοστούμια είναι της Χριστίνας Σπανού και της Δήμητρας Σταματοπούλου.
Επί σκηνής και μουσικό σύνολο, που απαρτίζεται από τους: Δημήτρη Τάσαινα (κοντραμπάσο), Χάρη Παρασκευά (ντραμς), Φάνη Ζαχόπουλο (κιθάρα), Ευγένιο Χαλίλ (μπουζούκι) και Χρήστο Παπαθανασίου (πλήκτρα, σαξόφωνο).
Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό με δελτία εισόδου αποκλειστικά μέσω ticketservices.gr.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ
