Συγκλονίζει το ηχητικό ντοκουμέντο που είδε το φως της δημοσιότητας, στο οποίο η 23χρονη φοιτήτρια Λογιστικής, κρατούμενη επί οκτώ μήνες στις διαβόητες φυλακές Βακιλαμπάντ του Μασάντ, απευθύνει δραματική έκκληση στη διεθνή κοινότητα.
Σύμφωνα με την οργάνωση Iran Human Rights Monitor (IHRM), η νεαρή γυναίκα καταδικάστηκε πρόσφατα με βαρύτατες κατηγορίες, στις οποίες περιλαμβάνονται η «προσβολή του Ανώτατου Ηγέτη» και η «σύγκρουση με δυνάμεις ασφαλείας», ως απόρροια της συμμετοχής της στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις του περασμένου Ιανουαρίου.
Στο μήνυμά της, το οποίο φέρεται να ηχογραφήθηκε εντός του σωφρονιστικού ιδρύματος στις 18 Σεπτεμβρίου 2026, η Αμινί συστήνεται και ξεκαθαρίζει πως δεν επιζητά την ηρωοποίηση, παρά μόνο τη σωτηρία της.
Περιγράφει τον εαυτό της ως ένα αθώο κορίτσι με όνειρα και μια οικογένεια που ζει καθημερινά με τον εφιάλτη της οριστικής απώλειας. Εκφράζοντας τον τρόμο της μήπως το όνομά της σβήσει μέσα στα δικαστικά αρχεία, απευθύνεται σε νομικούς, ακτιβιστές και αρμόδιους φορείς του ΟΗΕ, ζητώντας την άμεση διερεύνηση των συνθηκών κράτησής της, της παντελούς έλλειψης νομικής εκπροσώπησης, αλλά και των καταγγελιών για βασανιστήρια.
Η δραματική της έκκληση κορυφώνεται με την ελπίδα, πριν την κατάληξη στην αγχόνη, να προλάβει να δει ένα ελεύθερο Ιράν.
Ολόκληρο το μήνυμα της 23χρονης Αμινί
«Ακούτε τη φωνή μιας 23χρονης φοιτήτριας και πολιτικής κρατούμενης που μιλάει από τις φυλακές Βακίλ-Αμπάντ της Μασχάντ:
Χαιρετισμούς στον λαό του Ιράν. Είμαι η Νατζμέ Αμινί, 23 ετών, και στέλνω αυτό το μήνυμα στις 18 Σεπτεμβρίου 2026 από τις Κεντρικές Φυλακές της Μασχάντ.
Συμπατριώτες μου, μετά από οκτώ μήνες αβεβαιότητας, το Επαναστατικό Δικαστήριο (6ο Ποινικό Τμήμα) εξέδωσε την καταδίκη μου σε θάνατο στις 16 Σεπτεμβρίου 2026, κατόπιν εντολής του “δικαστή Ασιάν”.
Σήμερα, δεν επιθυμώ να παρουσιαστώ ως ηρωίδα. Έχω μόνο ένα αίτημα: γίνετε η φωνή μου. Είμαι μια αθώα νεαρή γυναίκα, γεμάτη ελπίδα και όνειρα.
Έχω μια μητέρα και έναν πατέρα που περιμένουν την επιστροφή μου, και μια οικογένεια που περνάει άγρυπνες νύχτες με τον φόβο ότι θα με χάσει.
Δεν θέλω το μόνο ίχνος που θα απομείνει από μένα να είναι μερικές γραμμές σε έναν δικαστικό φάκελο. Αν η φωνή μου φτάσει έξω από τα τείχη αυτής της φυλακής, μην την ακούσετε απλώς για μια στιγμή και μετά την ξεχάσετε!
Συμπατριώτες μου, το μόνο που ζητώ είναι δικαιοσύνη και μια ευκαιρία να υπερασπιστώ τον εαυτό μου.
Καλώ δικηγόρους, νομικούς εμπειρογνώμονες, ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όλους όσους ακούν τις φωνές των αθώων να εξετάσουν την υπόθεσή μου. Ζητώ από τις διεθνείς οργανώσεις, τις ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα Ηνωμένα Έθνη να ακούσουν τη φωνή μου, να ασχοληθούν με την υπόθεσή μου και να την παρακολουθήσουν.
Ωστόσο, όσο ζω, κρατιέμαι από μια ελπίδα: να δω ένα ελεύθερο και ευημερούν Ιράν πριν η θηλιά του δήμιου βάλει τέλος στη ζωή μου».
Η σύλληψη της 23χρονης πραγματοποιήθηκε στις 31 Ιανουαρίου, στο πλαίσιο των μαζικών κινητοποιήσεων ενάντια στο καθεστώς των Αγιατολάδων, οι οποίες καταστάλθηκαν με πρωτοφανή αγριότητα. Όπως αναφέρει η οργάνωση HRANA, το κύμα καταστολής άφησε πίσω του περισσότερους από 7.000 νεκρούς και άνω των 50.000 συλληφθέντων μέσα σε μόλις έξι εβδομάδες, αν και η ιρανική κυβέρνηση αναγνωρίζει επισήμως περίπου 3.000 θύματα.
Η υπόθεση της νεαρής φοιτήτριας εντείνει τις διεθνείς ανησυχίες, καθώς έπεται της δημόσιας εκτέλεσης των Αμπντολφάζλ Σεπαχί Μπατζανί και Αμίρ Χοσεΐν Σαφαρί Χοσεΐναμπαντί στην Ισφαχάν στις 28 Ιουλίου, οι οποίοι είχαν καταδικαστεί για τον θάνατο αστυνομικών στις διαδηλώσεις.
Η Διεθνής Αμνηστία καταγγέλλει συστηματική κλιμάκωση της χρήσης της θανατικής ποινής ως μέσου σωφρονισμού και καταστολής της διαφωνίας, προειδοποιώντας ότι τουλάχιστον 60 ακόμη άτομα —ανάμεσά τους και τρεις που συνελήφθησαν, ενώ ήταν ανήλικοι— βρίσκονται αντιμέτωπα με την ίδια τύχη.
