Ο σημαντικός εικαστικός μιλάει στο αφιέρωμα του Newsbomb για την φιλία και την συνεργασία με τον Διονύση Σαββόπουλο και αποκαλύπτει άγνωστες στιγμές μιας σπουδαίας διαδρομής
Έναν χρόνο μετά τον θάνατο του Διονύση Σαββόπουλου, ο εικαστικός Αλέξης Κυριτσόπουλος μιλάει στο μεγάλο αφιέρωμα του Newsbomb για τη μακρά διαδρομή μιας φιλίας και μιας καλλιτεχνικής συνεργασίας που άφησε το αποτύπωμά της στη μουσική και την εικόνα.
Από τις πρώτες συναντήσεις μιας παρέας νέων ανθρώπων στην Αθήνα και τις μπουάτ της Πλάκας μέχρι τα εξώφυλλα δίσκων, τις εικονογραφήσεις και τις οπτικές αφηγήσεις πάνω στα τραγούδια του, ο Κυριτσόπουλος θυμάται τον Σαββόπουλο όχι ως έναν μύθο που γεννήθηκε έτοιμος, αλλά ως έναν νέο άνθρωπο που πάλευε να βρει τον δρόμο του.
«Για μένα ο Διονύσης είναι ζωντανός. Τώρα, από την πόρτα θα ’ρθει ή όχι, είναι δευτερεύον. Είναι ζωντανός γιατί και τώρα δουλεύω για τα τραγούδια του. Είναι ζωντανός σαν άνθρωπος ο οποίος με εμπνέει μονίμως. Με ενθουσιάζει μονίμως».
Με αυτή τη φράση, ο σπουδαίος εικαστικός συμπυκνώνει τη σχέση του με έναν δημιουργό που εξακολουθεί να συνομιλεί μαζί του, ακόμη και μετά την απουσία του. Μια σχέση που ξεκίνησε χωρίς προδιαγεγραμμένες προσδοκίες, όταν ο Σαββόπουλος ήταν απλώς ένας νέος της παρέας που έγραφε τραγούδια. «Ήτανε ένας δικός μας άνθρωπος ο οποίος έλεγε κάτι», θυμάται ο σημαντικός εικαστικός, περιγράφοντας εκείνη την εποχή πριν ακόμη αποδειχθεί το μέγεθος της διαδρομής που θα ακολουθούσε ο Διονύσης Σαββόπουλος.
Ο Αλέξης Κυριτσόπουλος
Χάρης Γκίκας / Newsbomb
Η συνεργασία τους συνδέθηκε με μερικές από τις πιο σημαντικές στιγμές της δισκογραφίας του Σαββόπουλου. Ένα σκίτσο που άρεσε στον τραγουδοποιό βρήκε τη θέση του σε ένα από τα πρώτα του 45άρια και αργότερα ήρθε το «Φορτηγό». Ακολούθησαν εξώφυλλα, βιβλία και εικονογραφήσεις, με τον Κυριτσόπουλο να διατηρεί πάντα την ελευθερία να προσεγγίζει το έργο όπως ο ίδιος το αντιλαμβανόταν. «Δεν υπήρχε θέμα ούτε κατεύθυνσης ούτε εκ των υστέρων. Ούτε διορθώσεις», λέει για τη συνεργασία τους.
Σήμερα, επιστρέφοντας στα τραγούδια μέσα από την εικονογράφηση και τη μελέτη των στίχων, ανακαλύπτει καινούργιες σημασίες ακόμη και σε έργα που γνωρίζει επί δεκαετίες. Στα «Παιδιά που χάθηκαν», για παράδειγμα, εντοπίζει μια απρόσμενη προσωπική διάσταση: «Τα παιδιά που χάθηκαν είναι ο Διονύσης», λέει, αναγνωρίζοντας στον τελευταίο στίχο μια βαθύτερη, σχεδόν αυτοβιογραφική ανάγνωση.
Στη συζήτηση αναδύεται και η κοινή τους σατιρική ματιά, το χιούμορ, οι δυσκολίες των πρώτων χρόνων, αλλά και η πεποίθηση ότι η τέχνη δεν τελειώνει μαζί με τον δημιουργό της. Όταν καλείται να μιλήσει για την παρακαταθήκη του Σαββόπουλου, ο Κυριτσόπουλος αφήνει την απάντηση ανοιχτή, απευθυνόμενος στις νεότερες γενιές: «Από αυτή τη φωτιά βγαίνει ελπίδα, η οποία μπορεί να καρποφορήσει. Αυτό εναπόκειται σε σας».
Μια συζήτηση για τον Διονύση Σαββόπουλο, όπως τον γνώρισε ένας άνθρωπος που βρέθηκε κοντά του από τα πρώτα βήματα: όχι μόνο ως τραγουδοποιό μιας ολόκληρης εποχής, αλλά ως φίλο, συνομιλητή και διαρκή πηγή έμπνευσης.
Δείτε εδώ ολόκληρο το αφιέρωμα του Newsbomb.gr στον Διονύση Σαββόπουλο
Πηγή
