Αξίζει τελικά η 2η σεζόν του «The Gentlemen»;

Η επιτυχημένη σειρά του Netflix είναι ξανά στη ζωή μας, και ο Theo James ετοιμάζεται για μπλεξίματα.

Έχουν κάτι το ιδιαίτερο οι επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές, ειδικά όταν επιστρέφουν με δεύτερη σεζόν επειδή έχουν ακόμα κάτι να πουν. Το The Gentlemen του Guy Ritchie μετά την επιτυχημένη πρώτη της στροφή ήταν σαφές ότι θα είχε και συνέχεια (έχει ανακοινωθεί ότι θα έχει και 3η σεζόν) και ευτυχώς, το πάρτι εξακολουθεί να έχει ακριβό ουίσκι, καλοντυμένους εγκληματίες, όπλα, βρετανική προφορά και αρκετούς τύπους που θα μπορούσαν να λύσουν τα περισσότερα προβλήματά τους αν απλώς μιλούσαν λίγο λιγότερο και πυροβολούσαν λίγο περισσότερο.

Η δεύτερη σεζόν του Netflix βρίσκει τον Eddie Horniman του Theo James ακριβώς εκεί που τον αφήσαμε, δηλαδή με τον τίτλο του Δούκα, μια τεράστια έπαυλη, μια οικογενειακή επιχείρηση με πέρα από τον νόμο και την Susie Glass της Kaya Scodelario να αποτελεί ταυτόχρονα συνεργάτιδα, αντίπαλο και άνθρωπο που μάλλον δεν θα ήθελες να εκνευρίσεις. Μόνο που ο Eddie δεν αρκείται πλέον σε όσα έχει, θέλει περισσότερα. Περισσότερη δύναμη, χρήματα, επιρροή και, φυσικά, παραπάνω γη. Και για έναν Βρετανό αριστοκράτη, η λύση προφανώς δεν είναι η ψυχοθεραπεία, αλλά η επέκταση της αυτοκρατορίας. Όλα ωραία μέχρι στιγμής.

Είναι όμως καλύτερη η δεύτερη σεζόν;

Το The Gentlemen παραμένει αναμφισβήτητα «The Gentlemen», αλλά δεν έχει πάντα τον ίδιο νεύρο. Η πρώτη σεζόν είχε εκείνη την υπέροχη αίσθηση ότι κάθε σκηνή μπορούσε να ξεφύγει εντελώς, η δεύτερη πάλι, συχνά μοιάζει να πατάει φρένο ακριβώς πριν συμβεί κάτι πραγματικά ενδιαφέρον. Υπάρχουν πολλές ιστορίες, πολλοί χαρακτήρες, διεθνείς εγκληματικές συμφωνίες, πολιτικές ίντριγκες, οικογενειακά ζητήματα και ένα σωρό παράλογες καταστάσεις, όμως χρειάζεται χρόνος μέχρι όλα αυτά να αρχίσουν να κουμπώνουν και αυτό είναι λίγο πρόβλημα όταν μιλάμε για τον σκηνοθέτη, Guy Ritchie.

Δεν περιμένεις από τον άνθρωπο που έκανε καριέρα πάνω σε γρήγορο μοντάζ, ατάκες που πετάνε σαν σφαίρες και χαρακτήρες που μπαίνουν σε ένα δωμάτιο λες και έχουν ήδη αποφασίσει να το καταστρέψουν, να σου ζητάει υπομονή.

Παρόλα αυτά, όταν το The Gentlemen αποφασίζει να γίνει ξανά ο εαυτός του, σου θυμίζει γιατί βρίσκεσαι εδώ. Το σύμπαν του Ritchie εξακολουθεί να είναι απολαυστικά… γελοίο, οι αριστοκράτες συμπεριφέρονται σαν μαφιόζοι, οι μαφιόζοι σαν επιχειρηματίες, οι επιχειρηματίες σαν εγκληματίες και όλοι μιλούν σαν να έχουν μόλις βγει από μια παμπ όπου κάποιος τους χρωστάει λεφτά. Είναι ένας κόσμος στον οποίο ένα Botticelli μπορεί να γίνει αντικείμενο εγκληματικής ίντριγκας και μια συζήτηση για την κάνναβη να καταλήξει σε πολιτικό θρίλερ.

Ο Theo James συνεχίζει να λειτουργεί ως ο τέλειος πρωταγωνιστής για αυτόν τον κόσμο ακριβώς επειδή δεν προσπαθεί υπερβολικά. Ο δικός του Eddie έχει κάτι σχεδόν εκνευριστικά ψύχραιμο, καθώς είναι ένας τύπος που μπορεί να συζητά για εκατομμύρια, να κυνηγάει εγκληματίες και πέντε λεπτά αργότερα να ασχολείται με την περιουσία του σαν να μιλάει για μια μικρή οικογενειακή επιχείρηση.

Η Kaya Scodelario, από την άλλη, κρατάει μεγάλο μέρος της έντασης της σειράς στους ώμους της, καθώς η Susie έχει περισσότερη επιθετικότητα, περισσότερο μυαλό και σαφώς λιγότερη διάθεση για ανοησίες. Και μετά υπάρχει ο Freddy. Ο Daniel Ings παραμένει ο άνθρωπος που καταλαβαίνει καλύτερα από όλους τι σειρά βλέπουμε. Είναι υπερβολικός, ανίκανος, αστείος και μονίμως ένα βήμα πριν από την απόλυτη καταστροφή. Με απλά λόγια, είναι ο Freddy και γι’ αυτό ακριβώς τον θέλουμε εκεί.

Το ωραίο με τη δεύτερη σεζόν είναι ότι δεν προσπαθεί να γίνει κάτι διαφορετικό, ούτε και «σοβαρεύει» για να αποδείξει ότι ωρίμασε. Συνεχίζει να αγαπάει τα κοστούμια, τις βρετανικές επαύλεις, τα όπλα, τα ακριβά αυτοκίνητα, τους τύπους με questionable ηθική και την αριστοκρατία που έχει μάλλον παρεξηγήσει την έννοια της οικογενειακής κληρονομιάς, κάτι που είναι, κατά κάποιον τρόπο, παρήγορο.

Το πρόβλημα είναι ο ρυθμός, η Season 2 χρειάζεται λίγο περισσότερο χρόνο απ’ όσο θα έπρεπε για να αποκαλύψει πού θέλει να καταλήξει. Όταν όμως το κάνει, τα πράγματα αποκτούν μεγαλύτερο βάρος, οι συνέπειες γίνονται πιο πραγματικές και η ιστορία αποκτά ξανά εκείνη τη σκοτεινή ενέργεια που έκανε την πρώτη τόσο διασκεδαστική.

Άρα, αξίζει;

Σίγουρα, αλλά με έναν αστερίσκο. Αν περίμενες μια δεύτερη σεζόν καλύτερη από την πρώτη, μπορεί να απογοητευτείς. Αν όμως θέλεις άλλη μία βόλτα στον κόσμο του Guy Ritchie, με εγκληματίες που φοράνε καλύτερα ρούχα από εσένα, αριστοκράτες που μπλέκουν σε δουλειές που δεν καταλαβαίνουν και έναν Theo James που μοιάζει να γεννήθηκε μέσα σε βρετανική έπαυλη, τότε το The Gentlemen εξακολουθεί να αξίζει τον χρόνο σου.

Η αλήθεια είναι ότι πλέον δεν τόσο φρέσκο, ούτε και τόσο γρήγορο ή απρόβλεπτο. Έχει όμως κάτι εξίσου σημαντικό το οποίο είναι ότι έχει στυλ. Και, όπως ξέρει πολύ καλά ο Guy Ritchie, όταν διαθέτεις αρκετό στυλ, μπορείς να τη γλιτώσεις με πολλά.

Η 2η σεζόν του The Gentlemen, προβάλλεται στο Netflix.

Πηγή