Αναλυτικά στοιχεία σχετικά με τα μειονοτικά δημοτικά σχολεία των οποίων η λειτουργία ανεστάλη, έδωσε στη δημοσιότητα η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης (ΠΔΕ) Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ξεκαθαρίζοντας το τοπίο γύρω από τους ισχυρισμούς του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών.
Τα αριθμητικά δεδομένα ανά νομό
Από τα επίσημα στοιχεία προκύπτει ότι οι αναστολές στα μειονοτικά σχολεία είναι σημαντικά λιγότερες σε σύγκριση με τα αντίστοιχα δημόσια:
Νομός Έβρου: 1 μειονοτικό έναντι 10 δημοσίων σχολείων.
Νομός Ροδόπης: 5 μειονοτικά έναντι 11 δημοσίων.
Νομός Ξάνθης: 2 μειονοτικά έναντι 10 δημοσίων.
Σύνολο Περιφέρειας: 8 μειονοτικά έναντι 39 δημοσίων σχολείων.
Το δημογραφικό και η επιλογή των γονέων
Όπως επισημαίνει η Περιφερειακή Διεύθυνση, τα δεδομένα αυτά αποδεικνύουν πως δεν υφίσταται καμία στοχοποίηση. Αντίθετα, πρόκειται για φυσικό επακόλουθο του οξυμένου δημογραφικού προβλήματος που πλήττει ολόκληρη την Ευρώπη και οδηγεί σε συνολική συρρίκνωση του μαθητικού πληθυσμού.
Παράλληλα, υπογραμμίζεται ότι οι γονείς της μειονότητας έχουν την πλήρη ελευθερία να επιλέξουν το σχολείο των παιδιών τους. Παρατηρείται, μάλιστα, μια σαφής τάση μετακίνησης προς πολυδύναμα και πολυθέσια σχολεία. Εκεί, οι μαθητές επωφελούνται από σύγχρονα προγράμματα σπουδών, καλύτερες ευκαιρίες κοινωνικοποίησης, ομαδοσυνεργατική μάθηση και πρόσβαση σε εξειδικευμένες δομές, όπως τα διαπολιτισμικά ή ειδικά σχολεία.
Ευνοϊκότεροι όροι λειτουργίας για τα μειονοτικά σχολεία
Η ανακοίνωση ξεκαθαρίζει ότι τα μειονοτικά σχολεία απολαμβάνουν ιδιαίτερα ευνοϊκή μεταχείριση όσον αφορά τα κριτήρια λειτουργίας τους:
Όριο αναστολής: Στα δημόσια δημοτικά απαιτούνται τουλάχιστον 15 μαθητές, ενώ στα μειονοτικά το όριο πέφτει στους 9.
Αναλογία εκπαιδευτικών: Στα μειονοτικά αντιστοιχούν 2 εκπαιδευτικοί για 9 μαθητές, ενώ στα δημόσια το ποσοστό είναι 1 εκπαιδευτικός για 15 μαθητές.
Όλα τα μειονοτικά σχολεία που ανεστάλησαν φέτος ήταν διθέσια και ο αριθμός των φοιτούντων είχε πέσει κάτω από το ελάχιστο νόμιμο όριο των 9 παιδιών.
Η απάντηση στην Άγκυρα και η Συνθήκη της Λωζάνης
Η ΠΔΕ σημειώνει ότι η μείωση των μαθητών στη Θράκη οφείλεται αμιγώς σε δημογραφικούς παράγοντες. Αντίθετα, η σχεδόν ολική εξαφάνιση του ελληνισμού στην Κωνσταντινούπολη υπήρξε αποτέλεσμα μεθοδευμένων κρατικών διώξεων των προηγούμενων δεκαετιών.
Παράλληλα, τονίζεται ότι η Ελλάδα τηρεί με απόλυτη συνέπεια τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία ορίζει τη μειονότητα ως θρησκευτική και όχι εθνική. Επισημαίνεται δε ότι το Τουρκικό ΥΠΕΞ δεν έχει καμία θεσμική ή ουσιαστική νομιμοποίηση να παρεμβαίνει στη λειτουργία των ελληνικών σχολείων.
Η κρατική μέριμνα και η σύγκριση με την Τουρκία
Το ελληνικό κράτος καλύπτει εξολοκλήρου:
Τη μισθοδοσία του εκπαιδευτικού προσωπικού (ελληνόγλωσσου και μειονοτικού).
Τα λειτουργικά έξοδα των μονάδων (ρεύμα, θέρμανση, συντήρηση, υλικοτεχνική υποδομή).
Τις δαπάνες μεταφοράς των μαθητών και την καθαριότητα.
Στον αντίποδα, η ανακοίνωση παραθέτει δήλωση Τούρκου υφυπουργού Παιδείας, σύμφωνα με την οποία το τουρκικό κράτος περιορίζεται στην παροχή «αθλητικού υλικού» στα ελληνικά σχολεία της Κωνσταντινούπολης και της Ίμβρου, αφήνοντας όλα τα υπόλοιπα έξοδα στις πλάτες της εκεί ολιγάριθμης κοινότητας.
Ακανόνιστες εγγραφές και η περίπτωση του Κέχρου
Όσον αφορά τις εγγραφές στο 1ο Μειονοτικό Σχολείο Ξάνθης που δεν εγκρίθηκαν, διαπιστώθηκε έπειτα από έλεγχο ότι τα δικαιολογητικά ήταν παράνομα, γεγονός που αποδέχθηκαν και οι ίδιοι οι γονείς.
Αντίθετα, η τουρκική πλευρά παρέλειψε να αναφέρει την επαναλειτουργία του Μειονοτικού Σχολείου Κέχρου, η οποία αποφασίστηκε μόλις συμπληρώθηκε ο απαιτούμενος αριθμός μαθητών με νόμιμες αιτήσεις.
Η ανακοίνωση καταλήγει τονίζοντας ότι μοναδικός γνώμονας του Υπουργείου Παιδείας είναι το συμφέρον των μαθητών, καταδικάζοντας απερίφραστα κάθε προσπάθεια τεχνητής επαναλειτουργίας σχολείων με ψευδή στοιχεία ή την εργαλειοποίηση μικρών παιδιών από εξωθεσμικούς κύκλους.
