Σε ηλικία 79 ετών έφυγε από τη ζωή ο Μιχάλης Μόσιος, ο αγαπημένος ηθοποιός που ταυτίστηκε στη συνείδηση του κοινού με τον θρυλικό ρόλο του «Ταμτάκου», έχοντας διαγράψει τη δική του ξεχωριστή πορεία στο ελληνικό θέατρο και το σινεμά.
Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή ο γιος του μέσα από μια συγκινητική δημοσίευση στα social media, αποχαιρετώντας τον πατέρα του με λόγια βαθιάς αγάπης και ευγνωμοσύνης:
«Δεν το πιστεύω ότι γράφω αυτό το κείμενο… όμως με τεράστιο πόνο οφείλω να ανακοινώσω πως ο μπαμπάς μου, Μιχάλης Μόσιος, δυστυχώς έφυγε…
Ο μεγαλύτερος μου εφιάλτης έγινε πραγματικότητα.
Ήσουν ο πιο τίμιος άνθρωπος που έχω γνωρίσει και σε ευχαριστώ που μου έδωσες τις ευαισθησίες σου, το ήθος σου και μου έμαθες να είμαι τίμιος και αξιοπρεπής.
Πήγες να βρεις τον αδερφό σου, τον Στάθη, που μοιραστηκατε τόσα πολλά, πριν κάνετε ακόμα καριέρα.
Η μόνη φορά που σε είδα να κλαις σαν μωρό παιδί ήταν όταν έφυγε.
Τώρα κι εμείς με τη σειρά μας κλαίμε για εσένα.
Το μόνο που με χαροποιεί (όσο είναι δυνατόν) είναι οτι έφυγες πλήρης, γεμάτος.
Ένα ορφανό φτωχό παιδί, που κατάφερε να μοιράσει γέλιο και να τον αγαπήσει ο κόσμος.
Θα κλείσω με ένα στιχάκι από ένα τραγούδι που είχα γράψει, για τον φόβο του να χάσω τον μπαμπά μου
Δεν ξέρω πως θα το αντέξω,
Άμα σε χάσω μπαμπά,
Θ’αφήσω τα κλειδιά μου απ’έξω,
Μήπως και μπεις ξανά.
Αντίο πατέρα μου».
Από τη Στενήμαχο Ημαθίας στα πρώτα βήματα στο ΚΘΒΕ
Ο Μιχάλης Μόσιος γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1947 στη Θεσσαλονίκη, έχοντας καταγωγή από τη Στενήμαχο Ημαθίας. Αν και το ευρύ κοινό τον ταύτισε με την επιθεώρηση και την κωμωδία, η καλλιτεχνική του διαδρομή ξεκίνησε από το «βαρύ» κλασικό ρεπερτόριο.
Τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα έγιναν στη Θεσσαλονίκη, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ). Από το 1969 έως το 1972, ο Μόσιος υπηρέτησε με συνέπεια το αρχαίο δράμα και το παγκόσμιο θέατρο, συμμετέχοντας σε εμβληματικές παραστάσεις, όπως τα αρχαία δράματα «Πλούτος» και «Βάτραχοι» του Αριστοφάνη, «Αγαμέμνων» του Αισχύλου και «Αντιγόνη» του Σοφοκλή.
Παράλληλα, είχε παίξει και στα «Μάκβεθ» και «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας» του Σαίξπηρ, «Φάουστ» του Γκαίτε, «Ερωτόκριτος» του Β. Κορνάρου, «Βασιλικός» του Α. Μάτεση και «Ζευγάρωμα» του Γρ. Ξενόπουλου.
Η κάθοδος στην Αθήνα και οι «χρυσές» συνεργασίες
Μετά την ολοκλήρωση της θητείας του στο ΚΘΒΕ, ο ηθοποιός μετακόμισε στην Αθήνα, όπου η καριέρα του πήρε νέα τροπή, συνεργαζόμενος με τα ιερά «τέρατα» της εποχής.
Το 1972 βρέθηκε στη σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιώς στην παράσταση «Ριχάρδος Γ΄», δίπλα στον σπουδαίο Δημήτρη Χορν. Την ίδια χρονιά πραγματοποίησε και το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία «Αν ήμουν πλούσιος», υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Στέλιου Τατασόπουλου.
Ακολούθησαν σημαντικές θεατρικές στάσεις, όπως «Τα Πατατάκια» του Άρνολντ Ουέσκερ στο Μοντέρνο Θέατρο (1972-1973) και το «Θέλω έρωτα, όχι πόλεμο» στο Θέατρο Μινώα (1973).
Σύντομα, εντάχθηκε στον θίασο της Ρένας Βλαχοπούλου για την περιοδεία του έργου «Ο σεΐχης της Καβάλας», εγκαινιάζοντας μια πολυετή και στενή συνεργασία με τη μεγάλη κωμικό, με την οποία μοιράστηκε τη σκηνή και σε άλλες επιτυχίες, όπως το «Παπαδόπουλος και Σία» και «Η χαρτοπαίχτρα».
Το φαινόμενο «Ταμτάκος» και η καθιέρωση
Παρά το πλούσιο βιογραφικό του σε τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, τις εννέα κινηματογραφικές ταινίες και τις αμέτρητες θεατρικές παραστάσεις, η μοίρα του Μιχάλη Μόσιου έμελλε να σφραγιστεί από έναν και μόνο χαρακτήρα: τον «Ταμτάκο».
Ο αυθόρμητος, ετοιμόλογος και γεμάτος λαϊκό χιούμορ χαρακτήρας γεννήθηκε αρχικά στο σανίδι του θεάτρου. Η τεράστια αποδοχή του κοινού οδήγησε στη μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη, πρωταγωνιστώντας σε μια σειρά από εξαιρετικά δημοφιλείς ταινίες.
Κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, στην «χρυσή» εποχή της βιντεοκασέτας, ο Μιχάλης Μόσιος συμμετείχε σε 13 μεγάλες παραγωγές που κυκλοφόρησαν στα βίντεο-κλαμπ όλης της χώρας. Η χαρακτηριστική του φιγούρα, το ντύσιμο και οι ατάκες του Ταμτάκου αποτυπώθηκαν ανεξίτηλα στη μνήμη της κοινής γνώμης, μετατρέποντάς τον σε σύμβολο μιας ολόκληρης περιόδου της ελληνικής ποπ κουλτούρας.
