Σε βαρύ πένθος έχουν βυθιστεί οι οικογένειες και οι συνάδελφοι μετά την τραγική απώλεια του 40χρονου Επισμηναγού Ιωάννη Μπλέσια και του 37χρονου Σμηναγού Δημήτρη Πέτρου. Οι δύο έμπειροι χειριστές της Πολεμικής Αεροπορίας βρήκαν τραγικό θάνατο κατά τη συντριβή του F-4 Phantom, το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου, στην Τανάγρα, στο πλαίσιο του Athens Flying Week. Πίσω από τις στολές και τον ηρωισμό κρύβονται συγκλονιστικές ανθρώπινες ιστορίες, ορφανά παιδιά και συγγενείς που ζητούν απαντήσεις για τα γερασμένα μαχητικά.
Δημήτρης Πέτρου: Δεν πρόλαβε να βαφτίσει το παιδί του
Η τραγωδία χτύπησε ανελέητα την οικογένεια του 37χρονου Σμηναγού Δημήτρη Πέτρου, ο οποίος μόλις πριν από τέσσερις μήνες είχε γίνει πατέρας. Στις 12 Σεπτεμβρίου επρόκειτο να βαφτίσει το κοριτσάκι του, μια γιορτή που μετατράπηκε ανείπωτο θρήνο για τη νεαρή σύζυγό του.
Για τον Δημήτρη, η πτήση δεν ήταν απλώς επάγγελμα, ήταν το όνειρο μιας ζωής. Ο θείος του, μιλώντας στο MEGA, περιέγραψε το πάθος του: «Από μωρό παιδί! Ελάτε στο σπίτι μας να δείτε, από μωρό παιδί έβαζε αεροπλάνα στις πόρτες, μαχητικά αεροπλάνα, ήταν το όνειρό του. Δεν ήθελε τίποτα άλλο: “Θέλω να πετάω στον αέρα, να φυλάξω την πατρίδα!” έλεγε».
Η θεία του αδικοχαμένου Σμηναγού μίλησε για ένα παιδί που έκανε περήφανη όλη την οικογένεια: «Ήταν ένα τραγικό πράγμα για έναν άγγελο, για εμάς. Και το άλλο το παιδί, κρίμα. Είναι ταγμένα αυτά τα παιδιά, ταγμένα. Ήμασταν όλοι πάρα πολύ υπερήφανοι γι’ αυτό το παιδί. Πάρα πολύ υπερήφανοι ήμασταν και είμαστε. Ήταν ένα αστέρι και σαν άνθρωπος και σαν πιλότος. Ένα λαμπρό αστέρι».
Θλίψη έχει σκεπάσει το Πολυστάφυλο Πρεβέζης, αλλά και τα Πράμαντα στα Τζουμέρκα, τόπο καταγωγής της μητέρας του. «Συγκλονισμός μεγάλος, μεγάλη στεναχώρια, μεγάλη λύπη για το παιδί αυτό […] Το παιδί αυτό ήταν ένα κομμάτι μάλαμα, δεν μπορώ να εκφράσω τι παιδί ήταν. […] Ο πατέρας του και η μάνα του δεν ήθελαν να πάει να κάνει αυτό το επάγγελμα. Φοβόντουσαν αυτό το κακό που έγινε», ανέφερε χαρακτηριστικά συγγενής του από το χωριό.
Το ξέσπασμα του θείου: «Τον στείλανε στον θάνατο»
Τον πόνο διαδέχτηκε η οργή για την παλαιότητα των αεροσκαφών, με τον θείο του 37χρονου να ξεσπά: «Και πού τα πηγαίναν αυτά τα παλιά αεροπλάνα που λέγανε όλο “θα τα αποσύρουμε”; Πού τα στείλαν στον θάνατο τα παιδιά; Να τα διώξουν, να τα αποσύρουν αυτά τα παλιά τα αεροπλάνα. Να τα βάλουν για αντίκα στην άκρη. Αεροπλάνα του ’74, του ’79, και εκσυγχρονιστήκαν; Τι να εκσυγχρονίσεις; Τον στείλανε στον θάνατο, καταλαβαίνετε; Για εμάς είναι εθνικός ήρωας αυτός ο άνθρωπος».
Αποκάλυψε μάλιστα τις ανησυχίες που τού είχε εκφράσει ο ίδιος ο ανιψιός του: «Πάντα όταν τον ρωτούσα μου έλεγε: “Παλεύω με αντίξοες συνθήκες, με παλιά αεροπλάνα!”. Ανθρώπινο λάθος δεν γίνεται, γιατί το γνωρίζουμε απ’ έξω το αεροπλάνο. Το αεροπλάνο όμως, αν δεν υπακούσει, τελείωσε. “Τελειώσαμε”, μου έλεγε πάντα. “Παλεύουμε στον αέρα, δεν έχουμε ούτε φρένα, ούτε γκάζι, ούτε στροφή, τίποτα. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα”».
«Όταν δεν υπακούσει το αεροπλάνο, τι θα κάνει το παιδί; Αν δεν υπάκουσε το κουμπί ξέρω εγώ, να φύγει… πώς μπορούσε να αντιδράσει; […] Δεν πρόλαβε ούτε τη βάφτιση, τίποτα να κάνουμε. Άφησε ένα μωρό τεσσάρων μηνών και μια γυναίκα. Τι να πούμε τώρα, γιατί; Τον στείλανε στον θάνατο καταλαβαίνετε; Για εμάς είναι εθνικός ήρωας αυτός ο άνθρωπος. Πάλευε κάθε μέρα με τον αέρα καταλαβαίνετε; Είναι ήρωες!».
Ιωάννης Μπλέσιας: Μια ζωή στα Phantom – Άφησε ορφανό ένα 5χρονο αγόρι
Απαρηγόρητη είναι και η οικογένεια του κυβερνήτη, 40χρονου Επισμηναγού Ιωάννη Μπλέσια. Είχε αφιερώσει τη ζωή του στην 117 Πτέρυγα Μάχης της Ανδραβίδας. Πίσω του αφήνει τη σύζυγό του και ένα αγοράκι μόλις πέντε ετών, ενώ οι γονείς του βιώνουν τον απόλυτο εφιάλτη.
Για τον 40χρονο Επισμηναγό, η Πολεμική Αεροπορία ήταν οικογενειακή υπόθεση. Ο πατέρας του υπηρέτησε ως τεχνικός στην 117 Πτέρυγα Μάχης στα ίδια ακριβώς αεροπλάνα. Σε όλη του την καριέρα, ο Ιωάννης Μπλέσιας πέταξε αποκλειστικά με F-4 Phantom, ενώ πριν από τρία χρόνια είχε χάσει τον κολλητό του φίλο σε αντίστοιχη πτώση Phantom στο Κατάκολο.
Φίλος του πιλότου τον περιγράφει με τα πιο θερμά λόγια: «Ο Γιάννης ήταν ένας άγγελος. Ένας φύλακας. Ένα παιδί-χαμόγελο. Με χαμόγελο πήγαινε για δουλειά, με χαμόγελο πέταγε, με χαμόγελο έφυγε. Ήταν λάτρης των αεροπλάνων και μ’ αυτή τη λατρεία έφυγε».
Γείτονας του κυβερνήτη, εμφανώς συγκλονισμένος, επιβεβαιώνει την τεράστια εμπειρία του: «Είμαστε όλοι συγκλονισμένοι, ήταν ένα εξαιρετικό παιδί, πάρα πολύ έμπειρος. Μόνο με Phantom πέταγε όλη του τη ζωή. Είχε πάρει μέρος και στην περσινή επίδειξη. Όταν άκουσα ότι έπεσε Phantom, το μυαλό μου πήγε στον Γιάννη κατευθείαν».
Ο θείος του αποκλείει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο ανθρώπινου λάθους, περιγράφοντας τις τελευταίες, ηρωικές στιγμές των πιλότων πριν τη συντριβή: «Τα παιδιά εξαϋλώθηκαν. Δεν ήταν ανθρώπινο λάθος. Ήταν δύο: ο μπροστά ήταν πιο έμπειρος από τον ανιψιό μου. Έμπειροι, χθες έκαναν την άσκηση, όλα κανονικά τα πάντα και σήμερα όλα θα πηγαίναν καλά, αλλά δυστυχώς όμως, κάποια βλάβη του αεροπλάνου […] και το πήγαν στην πλαγιά να πέσει για να μην έχουμε θύματα. Είναι ήρωες».
