Σε μια κίνηση που προκαλεί ήδη έντονες συζητήσεις εντός και εκτός Ηνωμένων Πολιτειών, η διοίκηση του Ντόναλντ Τραμπ προχωρά στην έκδοση νέας γενιάς διαβατηρίων, τα οποία θα φέρουν στο εσωτερικό τους την εικόνα και την υπογραφή του ίδιου του προέδρου.
Η πρωτοβουλία εντάσσεται στους εορτασμούς για τη συμπλήρωση 250 ετών από την ανεξαρτησία της χώρας, αλλά η πολιτική της αποτύπωση ξεπερνά κατά πολύ το επετειακό πλαίσιο.
Σύμφωνα με αξιωματούχο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τα νέα διαβατήρια θα αποτελέσουν την προεπιλεγμένη επιλογή για όσους προχωρούν σε ανανέωση εγγράφου με φυσική παρουσία στην Υπηρεσία Διαβατηρίων της Ουάσιγκτον, μόλις ξεκινήσει η διάθεσή τους μέσα στο καλοκαίρι.
Πρόκειται για περιορισμένης έκδοσης έγγραφα, με ειδικό καλλιτεχνικό σχεδιασμό και ενισχυμένα χαρακτηριστικά ασφαλείας, χωρίς να διαφοροποιούνται ως προς τη διεθνή τους ισχύ.
Τραμπ παντού
Το προσχέδιο του εγγράφου προβλέπει ότι στο εσωτερικό εξώφυλλο θα δεσπόζει η μορφή του Τραμπ, συνοδευόμενη από την υπογραφή του σε χρυσό χρώμα.
Στην πίσω όψη θα απεικονίζεται σκηνή από τον εμβληματικό πίνακα «The Declaration of Independence» του Τζον Τράμπουλ, που αποτυπώνει την ιστορική στιγμή της υπογραφής της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ.
Η αλλαγή αυτή έρχεται σε αντίθεση με την υφιστάμενη αισθητική των αμερικανικών διαβατηρίων, τα οποία σήμερα περιλαμβάνουν έργο του Πέρσι Μόραν με τον Φράνσις Σκοτ Κι μετά τη μάχη του Φορτ ΜακΧένρι, μια σαφώς πιο ιστορική και λιγότερο προσωποκεντρική αναφορά.
Η ενσωμάτωση του εν ενεργεία προέδρου σε ένα από τα πλέον κρίσιμα κρατικά έγγραφα ταυτοποίησης δεν αποτελεί απλώς μια αισθητική επιλογή.
Αντιθέτως, εγείρει ερωτήματα για τη σταδιακή μετατόπιση της αμερικανικής πολιτικής κουλτούρας προς ένα πιο προσωποπαγές μοντέλο εξουσίας. Και δεν είναι η πρώτη φορά.
Η μεγαλομανία του προέδρου
Τα τελευταία χρόνια, το όνομα και η εικόνα του Τραμπ εμφανίζονται με αυξανόμενη συχνότητα σε δημόσιες δομές και επετειακά αντικείμενα: από κάρτες εισόδου σε εθνικά πάρκα, όπου απεικονίζεται δίπλα στον Τζορτζ Ουάσινγκτον, μέχρι επετειακά νομίσματα και μετονομασίες ιδρυμάτων όπως το Κέντρο Κένεντι και το Ινστιτούτο Ειρήνης των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αυτό που διαμορφώνεται σταδιακά θυμίζει λιγότερο την παραδοσιακή αμερικανική θεσμική σεμνότητα και περισσότερο μια πολιτική αισθητική που παραπέμπει σε άλλες εποχές και άλλα καθεστώτα.
Ο μεγαλοϊδεατισμός που χαρακτηρίζει τις απαιτήσεις του Ντόναλντ Τραμπ είναι, για πολλούς αναλυτές, πρωτοφανής για Αμερικανό πρόεδρο και φέρνει στο νου ιστορικές φιγούρες όπως ο Ιούλιος Καίσαρας ή ο Ναπολέων Βοναπάρτης. Αυτοκράτορες που δεν δίστασαν να ταυτίσουν το κράτος με το πρόσωπό τους.
Η επιμονή να «μπαίνει το όνομα παντού» από πολιτιστικά ιδρύματα μέχρι δημόσια έγγραφα δεν είναι απλώς επικοινωνιακή στρατηγική.
Είναι μια σαφής πολιτική δήλωση: ότι η εθνική ταυτότητα και κατ’ επέκταση ολόκληρη η χώρα ταυτίζεται άρρηκτα με την προσωπική εικόνα του Ενός Ηγέτη και αν αυτό σας θυμίζει κάτι από Δικτάτορα δεν πέφτετε έξω..
Η κυκλοφορία των διαβατηρίων αναμένεται εντός του καλοκαιριού, χωρίς ακόμη να έχει γίνει γνωστός ο συνολικός αριθμός που θα εκδοθεί. Το ερώτημα, ωστόσο, έχει ήδη τεθεί: πρόκειται για εορτασμό της αμερικανικής ανεξαρτησίας ή για μία ακόμη φιλόδοξη απόπειρα προσωποποίησής της από τον Ντόναλντ Τραμπ;
