Ο υπερυπολογιστής που εγκαθίσταται εκεί θα αναλάβει τη διαχείριση των δημόσιων ψηφιακών δικτύων της χώρας
Με γρήγορους ρυθμούς προχωρά η ολοκλήρωση ενός από τα πιο εμβληματικά και πρωτοποριακά έργα τεχνολογίας και πολιτισμού στη χώρα μας: η εγκατάσταση του νέου εθνικού υπερυπολογιστή «Δαίδαλος» στο ιστορικό κτίριο του Ηλεκτρικού Σταθμού της Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων Λαυρίου, εντός του Τεχνολογικού Πολιτιστικού Πάρκου Λαυρίου (ΤΠΠΛ).
Όπως επισημαίνει σε ενημερωτική του ανάρτηση στο Facebook ο καθηγητής του ΕΜΠ, Νίκος Μπελαβίλας, ο οποίος έχει αναλάβει την επιστημονική ευθύνη του έργου εκ μέρους του Πολυτεχνείου και του ΤΠΠΛ, πρόκειται για ένα εγχείρημα που συνδυάζει μοναδικά τη βιομηχανική κληρονομιά με την τεχνολογία αιχμής.
Ένα «κτίριο-μηχανή» σε ένα μνημείο του 1905
Η κεντρική ιδέα του έργου είναι εξαιρετικά καινοτόμος. Ο Ηλεκτρικός Σταθμός του Λαυρίου, σχεδιασμένος από Γάλλους αρχιτέκτονες το 1905, αποτέλεσε ένα από τα πρώτα μεγάλα ενεργειακά κέντρα της Ελλάδας, καλύπτοντας τις ανάγκες της μεταλλουργίας και της πόλης. Μαζί με τον ΑΗΣ Νέου Φαλήρου, ήταν οι μοναδικοί σταθμοί τέτοιας κλίμακας στην εποχή τους.
Σήμερα, αυτό το μνημείο βιομηχανικής αρχαιολογίας μετατρέπεται σε ένα σύγχρονο «κτίριο-μηχανή». Ο υπερυπολογιστής που εγκαθίσταται εκεί θα αναλάβει τη διαχείριση των δημόσιων ψηφιακών δικτύων της χώρας, με σημαντικότερο αυτό των ελληνικών πανεπιστημίων.
Η αρχιτεκτονική φιλοσοφία
Το έργο υλοποιείται μέσω σύμβασης ανάμεσα στο Εθνικό Δίκτυο Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας (ΕΔΥΤΕ – GRNET) και το Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου (ΕΜΠ). Για τις ανάγκες του «Δαίδαλου» αποκαθίσταται μια συνολική επιφάνεια περίπου 4.000 τ.μ., η οποία περιλαμβάνει:
-
Τον Ηλεκτρικό Σταθμό
-
Τα Υπόστεγα Καμινείας
-
Το Πλινθοποιείο
Η βασική σχεδιαστική επιλογή είναι η πλήρης διατήρηση του ιστορικού κελύφους. Οι στέγες, οι τοιχοποιίες, ο πύργος διανομής, οι ιστορικές μηχανές, η μνημειώδης γερανογέφυρα (σχεδιασμένη από μηχανικούς της Λιέγης) ακόμη και τα υπόγεια κανάλια παραμένουν ανέγγιχτα.
Για να επιτευχθεί αυτό, εφαρμόζεται η λογική box-in-the-box (κουτί μέσα στο κουτί). Οι νέες υποδομές τοποθετούνται σε ανεξάρτητα κελύφη μέσα στα παλαιά κτίρια. Ο ίδιος ο υπερυπολογιστής θα βρίσκεται στην καρδιά του Σταθμού, κλεισμένος σε έναν μονωμένο γυάλινο κλωβό που θα είναι ορατός από τους επισκέπτες, λειτουργώντας όμως σε απόλυτα στεγανό περιβάλλον.
Μηδενικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα
Η λειτουργία ενός υπερυπολογιστή απαιτεί τεράστια ποσά ενέργειας και ψύξης. Ωστόσο, ο σχεδιασμός του «Δαίδαλου» προβλέπει βιώσιμες και πράσινες λύσεις:
-
Ψύξη με Ανακυκλούμενο Νερό: Οι ανάγκες ψύξης δεν θα επιβαρύνουν το δίκτυο ύδρευσης, καθώς θα χρησιμοποιείται κλειστό κύκλωμα ανακυκλούμενου νερού.
-
Πράσινη Ενέργεια: Η ηλεκτροδότηση θα υποστηρίζεται από φωτοβολταϊκά συστήματα που θα τοποθετηθούν στις στέγες και στον όμορο τεχνητό λόφο (dry tomb), ο οποίος καλύπτει τα ρυπασμένα εδάφη του παλαιού εργοστασίου. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται ενεργειακή αυτονομία χωρίς εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.
Επιπλέον, ο χώρος θα είναι πλήρως επισκέψιμος. Στο εσωτερικό του Σταθμού διαμορφώνονται ειδικές πλατφόρμες για ξεναγήσεις, χώροι σεμιναρίων και γραφεία, μετατρέποντας το συγκρότημα σε έναν νέο αναπτυξιακό και εκπαιδευτικό πόλο, δίπλα στο υφιστάμενο Μουσείο Μεταλλείας – Μεταλλουργίας.
30 Χρόνια Προσφοράς στο Λαύριο
Απαντώντας και σε ερωτήματα της τοπικής κοινωνίας των Λαυρεωτών –για τους οποίους θα πραγματοποιηθεί αναλυτική επίσημη ενημέρωση τις επόμενες ημέρες– ο κ. Μπελαβίλας υπογράμμισε τη διαχρονική δέσμευση του επιστημονικού κόσμου για την περιοχή: «Επί τριάντα χρόνια πιστεύω ότι έχουμε αποδείξει έμπρακτα πως στο Λαύριο όχι μόνο σεβαστήκαμε το περιβάλλον, αλλά συμβάλαμε καθοριστικά στην αναγέννησή του. Εκατοντάδες από εμάς –καθηγητές, ερευνητές, διοικητικοί, φοιτητές και φοιτήτριες– βάλαμε πλάτη στην αναγέννηση ενός ρημαγμένου και βαριά μολυσμένου τόπου. Αποκαταστήσαμε ερείπια που κατέρρεαν, δίνοντάς τους νέα ζωή… Αυτή είναι η διαδρομή μας και αυτό θα συνεχίσουμε να υπηρετούμε με την ίδια σοβαρότητα και διαφάνεια», σημείωσε.
Πηγή
