Υπάρχει μία ρήση ως απάντηση στην ακροδεξιά ιδεολογία η οποία λέει ότι: «ο ρατσισμός θεραπεύεται με τα ταξίδια και ο φασισμός με το διάβασμα».
Αυτό μάλλον θα είχαν στο μυαλό τους και οι Γερμανοί δικαστές σε μία υπόθεση που θα μπορούσε να περάσει ως ένα ακόμη περιστατικό ακροδεξιάς πρόκλησης και «ρητορικής της βίας» στα social media, καταδικάζοντας έναν νεοναζί αστυνομικό όχι μόνο με ποινή φυλάκισης, αλλά με υποχρεωτική εκμάθηση μέσω της ιστορικής μνήμης.
Σε υψηλή θέση ο νεοναζί αστυνομικός
Ο επίτροπος Τόμας Π., αστυνομικός από τη Σαξονία, δεν ήταν ένας τυχαίος χρήστης του διαδικτύου. Ασχολούνταν με σοβαρές υποθέσεις: ξέπλυμα χρήματος, απάτες, οικονομικό έγκλημα.
Κι όμως, βρέθηκε στο εδώλιο όχι για κάποια συγκάλυψη έρευνας, αλλά για μια φράση: Το «Όλα για τη Γερμανία», σύνθημα ταυτισμένο με τα SA (τα τάγματα εφόδου του ναζιστικού κόμματος πριν την άνοδό του στην εξουσία) που επανέλαβε δημόσια στα κοινωνικά δίκτυα.
Η ανάρτηση του είχε γίνει ως αντίδραση στην καταδίκη του Μπγιέρν Χέκε, ενός από τους πιο ακραίους πολιτικούς της ακροδεξιάς AfD, ο οποίος είχε χρησιμοποιήσει το ίδιο σύνθημα σε δημόσιες ομιλίες του.
Για τον Τόμας Π., η υπόθεση δεν ήταν νομική, αλλά προφανώς, ιδεολογική.
Και η «αλληλεγγύη» του προς τον Χέκε εκφράστηκε πρώτα σε μια ομάδα στο WhatsApp και έπειτα στο Instagram.
Το αποτέλεσμα ήταν προβλέψιμο για τη Γερμανία σε αυτές τις περιπτώσεις: δίωξη και δίκη, η ποινή όμως και η απόφαση όχι.
Ο δικαστής Κρίστοφ Πιετρίκα δεν αρκέστηκε στην καταδίκη του νεοναζί αστυνομικού.
Προχώρησε σε μια πρωτοφανή για τα γερμανικά δεδομένα κίνηση: καταδίκασε τον κατηγορούμενο να επισκεφθεί το στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς. Όχι συμβολικά, ούτε προαιρετικά, αλλά υποχρεωτικά και με διαταγή να επιστρέψεις το Δικαστήριο με αποδεικτικά στοιχεία ότι όντως το επισκέφτηκε.
Μέσα σε έναν χρόνο, ο αστυνομικός καλείται να ταξιδέψει στην Πολωνία, να εγγραφεί επίσημα στην ιστοσελίδα του μουσείου και να πραγματοποιήσει την επίσκεψη. Και να επιστρέψει με τα απαραίτητα τεκμήρια.
Η αιτιολογία του δικαστή ήταν σχεδόν παιδαγωγική: «Θα του χρησιμεύσει πολύ. Θα του μείνει στο μυαλό».
Σε μια Ευρώπη που παλεύει με την επανεμφάνιση των ακροδεξιών κομμάτων (αυτή τη φορά φορώντας κοστούμια και γραβάτες αντί για στολές), η απόφαση μοιάζει να πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα της απλής καταστολής.
Δεν είναι απλά και μόνο μία τιμωρία. Είναι (έστω και με το ζόρι) ένα σκληρό μάθημα ιστορικής συνείδησης. Ή, αν προτιμά κανείς, μια απόπειρα να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα στην ιδεολογική πεποίθηση και τη βιωμένη ιστορική φρίκη.
Το ερώτημα, βέβαια, παραμένει: μπορεί μια επίσκεψη να αλλάξει πεποιθήσεις; Ή πρόκειται για μια πράξη με περισσότερο συμβολικό παρά ουσιαστικό αντίκτυπο;
Σε κάθε περίπτωση, η γερμανική Δικαιοσύνη έστειλε ένα σαφές μήνυμα: η ιστορία δεν είναι απλώς παρελθόν. Και, ενίοτε, επιβάλλεται να την γνωρίζεις, ειδικότερα όταν είναι σκοτεινή και φρικιαστική.
με πληροφορίες από: La Reppublica
