Η Μαρινέλλα και η μαγεία της έβδομης τέχνης – Από το «Προδομένες καρδιές» και το «Δώσ’ μου αγάπη» στο αιώνιο χειροκρότημα
Η φωνή που μέτρησε δεκαετίες επιτυχίας στο ελληνικό πεντάγραμμο και έγινε παρηγοριά και δύναμη για ολόκληρες γενιές, σίγησε. Η σπουδαία Μαρινέλλα, η ερμηνεύτρια που ταύτισε το όνομά της με την ψυχή του ελληνικού τραγουδιού, «έφυγε» το Σάββατο (28/03) σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό και μία ανεκτίμητη κληρονομιά.
«Σταλιά – σταλιά», «Προδομένες καρδιές» και «Δώσ’ μου αγάπη»
Η μεγάλη ερμηνεύτρια άφησε το στίγμα της και στον κινηματογράφο της δεκαετίας του ’60 και ’70, συμμετέχοντας σε δεκάδες (συνολικά 18) παραγωγές χάρη στη χαρακτηριστική, εκφραστική της φωνή και την εντυπωσιακή σκηνική της παρουσία.
-
1960 – Η κυρία δήμαρχος (Ροβήρος Μανθούλης)
«Για ’μας ποτέ μην ξημερώσει», «Ζιγκουάλα», «Αλλάξανε τα πράγματα».
-
1965 – Παίξε, μπουζούκι μου γλυκό (Κώστας Στράντζαλης)
«Φεύγω με πίκρα στα ξένα» -
1965 – Αφήστε με να ζήσω (Ανδρέας Κατσιμητσούλιας)
«Εμείς μαζί θα ζήσουμε»
-
1965 – Τιμωρία (Ντίνος Κατσουρίδης)
«Να φύγω, να φύγω», «Προδομένες καρδιές»
-
1969 – Η Παριζιάνα (Γιάννης Δαλιανίδης)
«Δώσ’ μου τ’ αθάνατο νερό», «Ζωγραφισμένα στο χαρτί», «Το μεγάλο φινάλε της Παριζιάνας»
Από το 1960 μέχρι το 1966 συμμετείχε με τον Στέλιο Καζαντζίδη και από το 1967 μέχρι το 1970 εμφανιζόταν μόνη της.
Πηγή
