Του Francesco De Palo από τη Ρώμη
Twitter@FDePalo
Ρίξε έναν σπόρο, ακόμη και στη γη την άγονη: κάποιο λουλούδι θα ανθίσει. Παιδιά και πολιτισμός, ένας συνδυασμός πάνω στον οποίο μπορεί να οικοδομηθεί όχι μόνο η κοινωνία του μέλλοντος αλλά και να ενισχυθεί η σημερινή.
Η εκδήλωση «Primavera a Castel del Monte», στην Απουλία, που διοργανώθηκε από τη διευθύντρια Donatella Campanile στο εντυπωσιακό σκηνικό του φρειδερίκειου μνημείου, εντάσσεται σε αυτή τη λογική με τον διπλό στόχο να αναδείξει το μνημείο, να διευρύνει τους τρόπους αξιοποίησής του και για τα παιδιά και ταυτόχρονα να εδραιώσει τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στο ιστορικο-πολιτιστικό τοπόσημο, το τοπίο της Άλτα Μούρτζα και τις πολιτιστικές και παραγωγικές εκφράσεις της περιοχής.
Στις 20 και 21 Μαρτίου πραγματοποιήθηκαν δύο έντονες ημέρες αφιερωμένες στις γευσιγνωσίες τοπικών προϊόντων, υπό την επιμέλεια της Strada dei Vini DOC Castel del Monte, με ζωντανή μουσική στο βιολί από τη Francesca Lorusso και με δραστηριότητες αφιερωμένες στο νεότερο κοινό, όπως αφηγήσεις με τη μέθοδο Kamishibai και το δημιουργικό εργαστήριο «Il risveglio dell’Ottagono», που επιμελήθηκε ο πολιτιστικός σύλλογος «TerraColta» από την Andria.
Τα παιδιά που παρευρέθηκαν είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε χειροτεχνικές δραστηριότητες μέσα σε εκείνο το υπέροχο κάστρο όπου ο Φρειδερίκος Β΄ μελετούσε τα αστέρια και έγραφε για τη γερακοθηρία. Βρισκόμαστε πέρα από την πύλη που βλέπει προς την ανατολή, στην αίθουσα του υπερυψωμένου τραπεζοειδούς ορόφου, όπως και οι άλλες επτά του ίδιου επιπέδου και οι οκτώ του επάνω ορόφου, που προορίζονταν για λειτουργίες εισόδου, φρουράς ή αίθουσας αναμονής. Η ατμόσφαιρα γίνεται γρήγορα μαγική, με τα αγόρια και τα κορίτσια να μαγεύονται από τα χρώματα, τις ιστορίες και τον πολιτισμό.
Από το εργαστήριο μέχρι το παραδοσιακό κέρασμα η απόσταση είναι μικρή και έτσι, μετά τη δραστηριότητα, παιδιά, γονείς και τουρίστες αναμείχθηκαν μπροστά στις απολαύσεις της Απουλίας: ψωμί, στρατσιατέλα, ελαιόλαδο, ταραλλίνια. Η παράδοση, οι καρποί της γης και της εργασίας (του χθες και του σήμερα) που έχουν γίνει πλέον σήμα κατατεθέν μιας Απουλίας που επιτέλους συγκαταλέγεται στην ελίτ του παγκόσμιου τουρισμού.
Όμως με μια νέα συνείδηση: το να συνδέεις με σοφία την ιστορία και τις αρετές πανάρχαιων κοινοτήτων αποτελεί μια πρακτική και παραγωγική μορφή τουριστικής προσφοράς, που ανοίγεται και καταφέρνει να αλληλεπιδράσει έξυπνα και με τις νέες γενιές, επενδύοντας σε ένα μέλλον που λέγεται νέοι. Κάτι που αξίζει να σημειωθεί από όσους στο παρελθόν υποστήριζαν ότι «με τον πολιτισμό δεν τρώγεται».
